حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ حَارِثَةَ بْنِ مُضَرِّبٍ، قَالَ أَتَيْنَا خَبَّابًا نَعُودُهُ وَقَدِ اكْتَوَى سَبْعَ كَيَّاتٍ فَقَالَ لَقَدْ تَطَاوَلَ مَرَضِي وَلَوْلاَ أَنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " لاَ تَمَنَّوُا الْمَوْتَ " . لَتَمَنَّيْتُ وَقَالَ " يُؤْجَرُ الرَّجُلُ فِي نَفَقَتِهِ كُلِّهَا إِلاَّ التُّرَابَ أَوْ قَالَ فِي الْبِنَاءِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
«Бизга Али ибн Ҳужр ривоят қилди, у деди: бизга Шарийк хабар берди, у Абу Ишоқдан, у Ҳориса ибн Мударрибдан (ривоят қилдики), у деди: «Биз Хаббобни йўқлаб бордик, у ўзини етти жойдан доғлаб (куйдириб) даволатган эди. У: «Касаллигим жуда узоқ чўзилди, агар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг: «Ўлимни тиламанглар,» деганларини эшитмаганимда, албатта (ўлимни) тилар эдим,» деди. Яна у (Расулуллаҳ): «Киши барча нафақасига ажр олади, фақат тупроқ (яъни бино) бундан мустасно,» дедилар — ёки «бино ҳақида» деди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.»