حَدَّثَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْمُبَارَكِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ عَامِرِ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَوْ أَنَّ مَا يُقِلُّ ظُفُرٌ مِمَّا فِي الْجَنَّةِ بَدَا لَتَزَخْرَفَتْ لَهُ مَا بَيْنَ خَوَافِقِ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ وَلَوْ أَنَّ رَجُلاً مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ اطَّلَعَ فَبَدَا أَسَاوِرُهُ لَطَمَسَ ضَوْءَ الشَّمْسِ كَمَا تَطْمِسُ الشَّمْسُ ضَوْءَ النُّجُومِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ بِهَذَا الإِسْنَادِ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ ابْنِ لَهِيعَةَ . وَقَدْ رَوَى يَحْيَى بْنُ أَيُّوبَ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ وَقَالَ عَنْ عُمَرَ بْنِ سَعْدِ بْنِ أَبِي وَقَّاصٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Бизга Сувайд ибн Наср ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ ибн ал-Муборак хабар берди, у деди: бизга Ибн Лаҳиъа хабар берди, у Язид ибн Абу Ҳабибдан, у Довуд ибн Омир ибн Саъд ибн Абу Ваққосдан, у отасидан, у бобосидан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Агар жаннатдаги нарсалардан тирноқ эгаси (жуда оз) миқдори намоён бўлса, у осмонлар ва ернинг четлари орасидаги (ҳамма нарсани) зийнатлаб юборар эди. Агар жаннат аҳлидан бир киши мўраласа-ю, унинг билагузуклари кўринса, қуёш юлдузларнинг нурини ўчиргани каби, у қуёшнинг нурини ўчириб юборар эди,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ғарибдир; биз уни шу иснод билан фақат Ибн Лаҳиъанинг ҳадиси орқалигина биламиз. Яҳё ибн Айюб бу ҳадисни Язид ибн Абу Ҳабибдан ривоят қилган ва: «Умар ибн Саъд ибн Абу Ваққосдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан,» деган.