حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُمَرَ بْنِ الْوَلِيدِ الْكِنْدِيُّ الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا الْمُفَضَّلُ بْنُ صَالِحٍ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " اشْتَكَتِ النَّارُ إِلَى رَبِّهَا وَقَالَتْ أَكَلَ بَعْضِي بَعْضًا فَجَعَلَ لَهَا نَفَسَيْنِ نَفَسًا فِي الشِّتَاءِ وَنَفَسًا فِي الصَّيْفِ فَأَمَّا نَفَسُهَا فِي الشِّتَاءِ فَزَمْهَرِيرٌ وَأَمَّا نَفَسُهَا فِي الصَّيْفِ فَسَمُومٌ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ صَحِيحٌ قَدْ رُوِيَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ . وَالْمُفَضَّلُ بْنُ صَالِحٍ لَيْسَ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ بِذَلِكَ الْحَافِظِ .
Бизга Муҳаммад ибн Умар ибн ал-Валид ал-Киндий ал-Куфий ривоят қилди, бизга ал-Муфаззал ибн Солиҳ ривоят қилди, ал-Аъмашдан, у Абу Солиҳдан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилди), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Олов Роббига шикоят қилиб: «Бир қисмим бошқа қисмимни еб қўйди,» деди. Шунда (Аллаҳ) унга иккита нафас (чиқариш) жорий қилди: бири қишда, бири ёзда. Қишдаги нафаси — қаттиқ совуқ (замҳарир), ёздаги нафаси эса — иссиқ (самум)дир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис саҳиҳдир, Абу Ҳурайрадан Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан бир неча йўл билан ривоят қилинган. ал-Муфаззал ибн Солиҳ эса ҳадис аҳли наздида унчалик кучли ҳофиз (ёдловчи) эмас.