حَدَّثَنَا وَاصِلُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَرْهَدٍ الأَسْلَمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْفَخِذُ عَوْرَةٌ " قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَمُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَحْشٍ وَلِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَحْشٍ صُحْبَةٌ وَلاِبْنِهِ مُحَمَّدٍ صُحْبَةٌ .
Бизга Восил ибн Абдулаъло ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ибн Одам ривоят қилди, ал-Ҳасан ибн Солиҳдан, у Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ибн Ақилдан, у Абдуллаҳ ибн Жарҳад ал-Асламийдан, у отасидан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Сон авратдир,» дедилар. У (Термизий) деди: бу ҳадис шу йўналишдан ҳасан ғарибдир. Бу бобда Алий ва Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Жаҳшдан ҳам (ривоят) бор. Абдуллаҳ ибн Жаҳшнинг суҳбати (саҳобалиги) бор, унинг ўғли Муҳаммаднинг ҳам суҳбати бор.