باب مَا جَاءَ أَنَّ الْفَخِذَ عَوْرَةٌ
حَدَّثَنَا وَاصِلُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الْكُوفِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ أَبِي يَحْيَى، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْفَخِذُ عَوْرَةٌ " .
Бизга Восил ибн Абдулаъло ал-Куфий ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ибн Одам ривоят қилди, Исроилдан, у Абу Яҳёдан, у Мужоҳиддан, у Ибн Аббосдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Сон авратдир,» дедилар.
حَدَّثَنَا وَاصِلُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَرْهَدٍ الأَسْلَمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الْفَخِذُ عَوْرَةٌ " قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَفِي الْبَابِ عَنْ عَلِيٍّ وَمُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَحْشٍ وَلِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَحْشٍ صُحْبَةٌ وَلاِبْنِهِ مُحَمَّدٍ صُحْبَةٌ .
Бизга Восил ибн Абдулаъло ривоят қилди, у деди: бизга Яҳё ибн Одам ривоят қилди, ал-Ҳасан ибн Солиҳдан, у Абдуллаҳ ибн Муҳаммад ибн Ақилдан, у Абдуллаҳ ибн Жарҳад ал-Асламийдан, у отасидан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (ривоят қилдики), у: «Сон авратдир,» дедилар. У (Термизий) деди: бу ҳадис шу йўналишдан ҳасан ғарибдир. Бу бобда Алий ва Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Жаҳшдан ҳам (ривоят) бор. Абдуллаҳ ибн Жаҳшнинг суҳбати (саҳобалиги) бор, унинг ўғли Муҳаммаднинг ҳам суҳбати бор.
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ الْخَلاَّلُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، أَخْبَرَنِي ابْنُ جَرْهَدٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَرَّ بِهِ وَهُوَ كَاشِفٌ عَنْ فَخِذِهِ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " غَطِّ فَخِذَكَ فَإِنَّهَا مِنَ الْعَوْرَةِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ .
Бизга ал-Ҳасан ибн Алий ал-Халлол ривоят қилди, у деди: бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, у деди: бизга Маъмар хабар берди, Абуз-Зиноддан, у деди: менга Ибн Жарҳад отасидан хабар бердики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унинг ёнидан ўтдилар, у сони очиқ ҳолда эди, шунда Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сонингни ёп, чунки у авратдандир,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир.