حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا بَقِيَّةُ بْنُ الْوَلِيدِ، عَنْ بَحِيرِ بْنِ سَعْدٍ، عَنْ خَالِدِ بْنِ مَعْدَانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بِلاَلٍ، عَنْ عِرْبَاضِ بْنِ سَارِيَةَ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْرَأُ الْمُسَبِّحَاتِ قَبْلَ أَنْ يَرْقُدَ وَيَقُولُ " إِنَّ فِيهِنَّ آيَةً خَيْرٌ مِنْ أَلْفِ آيَةٍ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ .
Бизга Али ибн Ҳужр ривоят қилди, у деди: бизга Бақийя ибн ал-Валид хабар берди, у Баҳир ибн Саъддан, у Холид ибн Маъдондан, у Абдуллаҳ ибн Абу Билолдан, у Ирбоз ибн Сория (розияллаҳу анҳу)дан (ривоят қилдики), у унга ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ухлашдан олдин «Мусаббиҳот» (суралари)ни ўқир эдилар ва: «Албатта, уларда минг оятдан яхшироқ бир оят бордир,» дер эдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир.