حَدَّثَنَا صَالِحُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَبِي لُبَابَةَ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لاَ يَنَامُ حَتَّى يَقْرَأَ بَنِي إِسْرَائِيلَ وَالزُّمَرَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ . وَأَبُو لُبَابَةَ شَيْخٌ بَصْرِيٌّ قَدْ رَوَى عَنْهُ حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ غَيْرَ حَدِيثٍ وَيُقَالُ اسْمُهُ مَرْوَانُ . أَخْبَرَنِي بِذَلِكَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ فِي كِتَابِ التَّارِيخِ .
Бизга Солиҳ ибн Абдуллаҳ ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммод ибн Зайд ривоят қилди, у Абу Лубобадан (ривоят қилдики), у деди: Ойша (розияллаҳу анҳо) деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) «Бани Исроил» (Исро) ва «Зумар» (суралари)ни ўқимагунча ухламас эдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Абу Лубоба Басралик шайх бўлиб, Ҳаммод ибн Зайд ундан бир нечта ҳадис ривоят қилган. Унинг исми Марвон дейилади. Буни менга Муҳаммад ибн Исмоил (Бухорий) «Тарих» китобида хабар берди.