حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ سُلَيْمَانَ الأَعْمَشِ، عَنْ عَطِيَّةَ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ بَدْرٍ ظَهَرَتِ الرُّومُ عَلَى فَارِسَ فَأَعْجَبَ ذَلِكَ الْمُؤْمِنِينَ فَنَزَلَتْ ( الم * غُلِبَتِ الرُّومُ ) إِلَى قَوْلِهِ (يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ ) قَالَ فَفْرَحَ الْمُؤْمِنُونَ بِظُهُورِ الرُّومِ عَلَى فَارِسَ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . وَيُقْرَأُ غَلَبَتْ وَغُلِبَتْ يَقُولُ كَانَتْ غُلِبَتْ ثُمَّ غَلَبَتْ هَكَذَا قَرَأَ نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ غَلَبَتْ .
Бизга Наср ибн Али ал-Жаҳзамий ривоят қилди, у деди: бизга ал-Муътамир ибн Сулаймон, отасидан, у Сулаймон ал-Аъмашдан, у Атийядан, у Абу Саъиддан ривоят қилди, у деди: Бадр куни бўлганида Румликлар Форслар устидан ғолиб келди ва бу мўминларни хурсанд қилди. Шунда: «Алиф, лам, мим. Румликлар енгилди» (ояти) Аллаҳнинг «мўминлар қувонадилар» деган сўзига қадар нозил бўлди (Рум сураси, 1-4). (Рови) деди: Мўминлар Румликларнинг Форслар устидан ғолиб келишидан хурсанд бўлишди. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис бу йўл билан ҳасан ғарибдир. «Ғалабат» ва «ғулибат» (икки хил) ўқилади: у (Румликлар аввал) енгилган, сўнг ғолиб келган, дер эди. Наср ибн Али шу тарзда «ғалабат» деб ўқиди.