حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى النَّيْسَابُورِيُّ، حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ أَبِي سَلَمَةَ أَبُو حَفْصٍ التِّنِّيسِيُّ، عَنْ زُهَيْرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُسَلِّمُ فِي الصَّلاَةِ تَسْلِيمَةً وَاحِدَةً تِلْقَاءَ وَجْهِهِ يَمِيلُ إِلَى الشِّقِّ الأَيْمَنِ شَيْئًا . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ سَهْلِ بْنِ سَعْدٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَدِيثُ عَائِشَةَ لاَ نَعْرِفُهُ مَرْفُوعًا إِلاَّ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ . قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ أَهْلُ الشَّأْمِ يَرْوُونَ عَنْهُ مَنَاكِيرَ وَرِوَايَةُ أَهْلِ الْعِرَاقِ عَنْهُ أَشْبَهُ وَأَصَحُّ . قَالَ مُحَمَّدٌ وَقَالَ أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ كَأَنَّ زُهَيْرَ بْنَ مُحَمَّدٍ الَّذِي كَانَ وَقَعَ عِنْدَهُمْ لَيْسَ هُوَ هَذَا الَّذِي يُرْوَى عَنْهُ بِالْعِرَاقِ كَأَنَّهُ رَجُلٌ آخَرُ قَلَبُوا اسْمَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ قَالَ بِهِ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي التَّسْلِيمِ فِي الصَّلاَةِ وَأَصَحُّ الرِّوَايَاتِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تَسْلِيمَتَانِ وَعَلَيْهِ أَكْثَرُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالتَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ . وَرَأَى قَوْمٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ تَسْلِيمَةً وَاحِدَةً فِي الْمَكْتُوبَةِ . قَالَ الشَّافِعِيُّ إِنْ شَاءَ سَلَّمَ تَسْلِيمَةً وَاحِدَةً وَإِنْ شَاءَ سَلَّمَ تَسْلِيمَتَيْنِ .
Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ан-Найсобурий ривоят қилди, бизга Амр ибн Аби Салама Абу Ҳафс ат-Тиннисий ривоят қилди, Зуҳайр ибн Муҳаммаддан, у Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан (ривоят қилдики), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намозда юзларини тўғри қарата, ўнг тарафга бир оз оғиб, бир марта салом берардилар. (Термизий) деди: Бу бобда Саҳл ибн Саъддан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Оиша ҳадисини биз марфуъ (Набийга ошиб борувчи) ҳолида фақат шу йўл билан биламиз. Муҳаммад ибн Исмоил (Бухорий) деди: Зуҳайр ибн Муҳаммад — Шом аҳли ундан мункар (ғалат) нарсаларни ривоят қилишади, Ироқ аҳлининг ундан қилган ривояти эса кўпроқ мосроқ ва саҳиҳроқдир. Муҳаммад деди: Аҳмад ибн Ҳанбал деди: «Гўё уларнинг ҳузурида бўлган Зуҳайр ибн Муҳаммад Ироқда ундан ривоят қилинадиган киши эмас; гўё у бошқа бир киши бўлиб, исмини алмаштириб қўйишган.» Абу Исо (Термизий) деди: Баъзи илм аҳли намозда (бир марта) салом бериш ҳақида шундай дейишган, аммо Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан энг саҳиҳ ривоятлар икки марта салом (бериш)дир ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобалари, тобеийнлар ва улардан кейингиларнинг кўпчилиги шунга (амал қилади). Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг баъзи саҳобалари ва бошқалари фарз намозда бир марта салом (беришни) маъқул кўришган. Шофиий деди: «Хоҳласа бир марта салом беради, хоҳласа икки марта салом беради.»