حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ، حَدَّثَنَا أَبُو إِسْحَاقَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ الْجِنُّ يَصْعَدُونَ إِلَى السَّمَاءِ يَسْتَمِعُونَ الْوَحْىَ فَإِذَا سَمِعُوا الْكَلِمَةَ زَادُوا فِيهَا تِسْعًا فَأَمَّا الْكَلِمَةُ فَتَكُونُ حَقًّا وَأَمَّا مَا زَادُوهُ فَيَكُونُ بَاطِلاً فَلَمَّا بُعِثَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مُنِعُوا مَقَاعِدَهُمْ فَذَكَرُوا ذَلِكَ لإِبْلِيسَ وَلَمْ تَكُنِ النُّجُومُ يُرْمَى بِهَا قَبْلَ ذَلِكَ فَقَالَ لَهُمْ إِبْلِيسُ مَا هَذَا إِلاَّ مِنْ أَمْرٍ قَدْ حَدَثَ فِي الأَرْضِ فَبَعَثَ جُنُودَهُ فَوَجَدُوا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَائِمًا يُصَلِّي بَيْنَ جَبَلَيْنِ أُرَاهُ قَالَ بِمَكَّةَ فَأَتَوْهُ فَأَخْبَرُوهُ فَقَالَ هَذَا الَّذِي حَدَثَ فِي الأَرْضِ . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Муҳаммад ибн Яҳё ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Юсуф ривоят қилди, бизга Исроил ривоят қилди, бизга Абу Ишоқ ривоят қилди, у Саъид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббосдан (ривоят қилдики), у деди: Жинлар осмонга кўтарилиб, ваҳийни тинглар эдилар. Бир сўзни эшитсалар, унга тўққиз (сўз) қўшар эдилар. Сўзнинг (эшитганлари) ҳақ бўлар, қўшган нарсалари эса ботил бўлар эди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) (пайғамбар қилиб) юборилганларида, улар ўз ўринларидан ман қилиндилар. Шунда буни Иблиска айтдилар — бундан олдин юлдузлар отилмас эди. Иблис уларга: «Бу ерда юз берган бир ишдан бошқа нарса эмас,» деди. Бас, у ўз қўшинларини юборди, улар Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни икки тоғ орасида тик туриб намоз ўқиётган ҳолда топдилар» — у (рови) «Маккада» деди деб ўйлайман — «Сўнг улар унинг (Иблиснинг) олдига келиб, унга хабар бердилар. У: «Ерда юз берган иш шудир,» деди. У (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.