حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنِي أَبُو الْوَلِيدِ، حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ أَبِي بِشْرٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، رضى الله عنهما قَالَ مَا قَرَأَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْجِنِّ وَلاَ رَآهُمُ انْطَلَقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي طَائِفَةٍ مِنْ أَصْحَابِهِ عَامِدِينَ إِلَى سُوقِ عُكَاظٍ وَقَدْ حِيلَ بَيْنَ الشَّيَاطِينِ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ وَأُرْسِلَتْ عَلَيْهِمُ الشُّهُبُ فَرَجَعَتِ الشَّيَاطِينُ إِلَى قَوْمِهِمْ فَقَالُوا مَا لَكُمْ قَالُوا حِيلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ وَأُرْسِلَتْ عَلَيْنَا الشُّهُبُ . فَقَالُوا مَا حَالَ بَيْنَنَا وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ إِلاَّ مِنْ أَمْرٍ حَدَثَ فَاضْرِبُوا مَشَارِقَ الأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا فَانْظُرُوا مَا هَذَا الَّذِي حَالَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ قَالَ فَانْطَلَقُوا يَضْرِبُونَ مَشَارِقَ الأَرْضِ وَمَغَارِبَهَا يَبْتَغُونَ مَا هَذَا الَّذِي حَالَ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ فَانْصَرَفَ أُولَئِكَ النَّفَرُ الَّذِينَ تَوَجَّهُوا إِلَى نَحْوِ تِهَامَةَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ بِنَخْلَةَ عَامِدًا إِلَى سُوقِ عُكَاظٍ وَهُوَ يُصَلِّي بِأَصْحَابِهِ صَلاَةَ الْفَجْرِ فَلَمَّا سَمِعُوا الْقُرْآنَ اسْتَمَعُوا لَهُ فَقَالُوا هَذَا وَاللَّهِ الَّذِي حَالَ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَ خَبَرِ السَّمَاءِ . قَالَ فَهُنَالِكَ رَجَعُوا إِلَى قَوْمِهِمْ فَقَالُوا يَا قَوْمَنَا : ( إنَّا سَمِعْنَا قُرْآنًا عَجَبًا * يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ وَلَنْ نُشْرِكَ بِرَبِّنَا أَحَدًا ) فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَلَى نَبِيِّهِ : ( قلْ أُوحِيَ إِلَىَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ ) وَإِنَّمَا أُوحِيَ إِلَيْهِ قَوْلُ الْجِنِّ . قَالَ وَبِهَذَا الإِسْنَادِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَوْلُ الْجِنِّ لِقَوْمِهِمْ (لمَّا قَامَ عَبْدُ اللَّهِ يَدْعُوهُ كَادُوا يَكُونُونَ عَلَيْهِ لِبَدًا ) قَالَ لَمَّا رَأَوْهُ يُصَلِّي وَأَصْحَابُهُ يُصَلُّونَ بِصَلاَتِهِ فَيَسْجُدُونَ بِسُجُودِهِ قَالَ تَعَجَّبُوا مِنْ طَوَاعِيَةِ أَصْحَابِهِ لَهُ قَالُوا لِقَوْمِهِمْ : (لمَّا قَامَ عَبْدُ اللَّهِ يَدْعُوهُ كَادُوا يَكُونُونَ عَلَيْهِ لِبَدًا ) . قَالَ هَذَاَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, менга Абул-Валид ривоят қилди, бизга Абу Авона ривоят қилди, у Абу Бишрдан, у Саъид ибн Жубайрдан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жинларга (Қуръан) ўқимаган ва уларни кўрмаган ҳам эдилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) саҳобаларидан бир гуруҳ билан Укоз бозорига қараб йўлга чиқдилар. Шайтонлар билан осмон хабари ораси тўсилган ва улар устига учқун (юлдузлар) юборилган эди. Шайтонлар ўз қавмларига қайтиб бордилар. Улар: «Сизларга нима бўлди?» дедилар. Улар: «Биз билан осмон хабари ораси тўсилди ва устимизга учқунлар юборилди,» дедилар. Улар: «Бизни осмон хабаридан фақат юз берган бир иш тўсган бўлса керак. Бас, ернинг шарқу ғарбини кезиб чиқинглар, сизни осмон хабаридан тўсган нарса нима эканлигини кўринглар,» дедилар. (Ибн Аббос) деди: Шунда улар ернинг шарқу ғарбини кезиб, ўзларини осмон хабаридан тўсган нарса нима эканлигини излаб йўлга чиқдилар. Тиҳома томонга йўл олган ўша гуруҳ Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келдилар, у киши Нахла (деган жой)да, Укоз бозорига қараб бораркан, саҳобалари билан бомдод намозини ўқиётган эдилар. Улар Қуръанни эшитганларида, уни қулоқ солиб тингладилар ва: «Аллаҳга қасамки, бу сизларни осмон хабаридан тўсган нарсадир,» дедилар. (Ибн Аббос) деди: Ўша ерда улар қавмларига қайтиб бордилар ва: «Эй қавмимиз, «Албатта, биз ажойиб бир Қуръан эшитдик. У тўғри йўлга ҳидоят қилади, бас, биз унга иймон келтирдик ва ҳеч қачон Роббимизга бирортани шерик қилмаймиз» (дедилар),» дедилар. Шунда Аллаҳ Ўз Набийсига: «Айт: Менга шу ваҳий қилиндики, (жинлардан бир гуруҳ Қуръанни) тинглади» (оятини) нозил қилди. Унга фақат жинларнинг сўзи ваҳий қилинди (холос). (Ибн Аббос) деди: Ва шу иснод билан Ибн Аббосдан (ривоят қилинишича), у деди: Жинларнинг ўз қавмларига айтган сўзи: «Аллаҳнинг бандаси (Муҳаммад) Унга ибодат қилиб турганида, улар унга (атрофида) зич тўпланиб олдилар.» (Ибн Аббос) деди: Улар у кишининг намоз ўқиётганини ва саҳобалари у кишининг намозига эргашиб намоз ўқиётганини, у киши сажда қилганда сажда қилаётганларини кўрганларида, саҳобаларининг у кишига итоаткорлигидан ҳайратга тушдилар ва ўз қавмларига: «Аллаҳнинг бандаси Унга ибодат қилиб турганида, улар унга зич тўпланиб олдилар,» дедилар. У (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.