حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، وَيَحْيَى بْنُ آدَمَ، قَالاَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ، عَنْ جَابِرٍ، قَالَ بَعَثَنِي النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي حَاجَةٍ فَجِئْتُ وَهُوَ يُصَلِّي عَلَى رَاحِلَتِهِ نَحْوَ الْمَشْرِقِ وَالسُّجُودُ أَخْفَضُ مِنَ الرُّكُوعِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَنَسٍ وَابْنِ عُمَرَ وَأَبِي سَعِيدٍ وَعَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ جَابِرٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ جَابِرٍ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ عَامَّةِ أَهْلِ الْعِلْمِ لاَ نَعْلَمُ بَيْنَهُمُ اخْتِلاَفًا . لاَ يَرَوْنَ بَأْسًا أَنْ يُصَلِّيَ الرَّجُلُ عَلَى رَاحِلَتِهِ تَطَوُّعًا حَيْثُمَا كَانَ وَجْهُهُ إِلَى الْقِبْلَةِ أَوْ غَيْرِهَا .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, бизга Вакииъ ва Яҳё ибн Одам ривоят қилди, улар иккиси деди: бизга Суфён ривоят қилди, Абуз-Зубайрдан, у Жобирдан (ривоят қилди), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) мени бир иш билан жўнатдилар. Мен келганимда, у машриқ томонга улови (роҳиласи) устида намоз ўқиётган эдилар; саждани рукудан пастроқ қилар эдилар. У (Термизий) деди: бу бобда Анас, Ибн Умар, Абу Саид ва Омир ибн Рабиаъдан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Жобир ҳадиси ҳасан саҳиҳдир. Бу ҳадис Жобирдан бир неча йўл билан ривоят қилинган. Умумий илм аҳли наздида амал шунга (биноан)дир; биз уларнинг орасида ихтилоф борлигини билмаймиз. Улар кишининг юзи қиблага ёки бошқа томонга бўлса ҳам, улови устида нафл намоз ўқишини жоиз деб биладилар.