حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ، قَالَ سَمِعْتُ الْبَرَاءَ بْنَ عَازِبٍ، يَقُولُ رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَاضِعًا الْحَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ عَلَى عَاتِقِهِ وَهُوَ يَقُولُ " اللَّهُمَّ إِنِّي أُحِبُّهُ فَأَحِبَّهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَهُوَ أَصَحُّ مِنْ حَدِيثِ الْفُضَيْلِ بْنِ مَرْزُوقٍ .
Бизга Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, у деди: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, у деди: бизга Шуъба ривоят қилди, Адий ибн Собитдан (ривоят қилдики), у деди: мен ал-Баро ибн Озибни шундай деяётганини эшитдим: мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни ал-Ҳасан ибн Алини елкасига кўтариб олганини ва: «Аллаҳим, мен уни севаман, Сен ҳам уни севгин,» деяётганини кўрдим. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир ва у Фузайл ибн Марзуқ ҳадисидан кўра саҳиҳроқдир.