حَدَّثَنَا أَبُو هِشَامٍ الرِّفَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ غِيَاثٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ مَا غِرْتُ عَلَى أَحَدٍ مِنْ أَزْوَاجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مَا غِرْتُ عَلَى خَدِيجَةَ وَمَا بِي أَنْ أَكُونَ أَدْرَكْتُهَا وَمَا ذَاكَ إِلاَّ لِكَثْرَةِ ذِكْرِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَهَا وَإِنْ كَانَ لَيَذْبَحُ الشَّاةَ فَيَتَتَبَّعُ بِهَا صَدَائِقَ خَدِيجَةَ فَيُهْدِيهَا لَهُنَّ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ .
Бизга Абу Ҳишом ар-Рифоий ривоят қилди, у деди: бизга Ҳафс ибн Ғиёс ривоят қилди, у Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оишадан (ривоят қилдики), у деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг хотинларидан бирортасига Хадижага рашк қилганчалик рашк қилмаганман, ҳолбуки мен унга етишмаганман ҳам. Бу фақат Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) уни кўп эслаганлари сабабли эди. У қўй сўйсалар, ундан Хадижанинг дугоналарини топиб, уларга ҳадя қилиб юборардилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир.