حَدَّثَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا زِيَادُ بْنُ الرَّبِيعِ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ سَلَمَةَ الْمَخْزُومِيُّ، عَنِ ابْنِ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ مَا أَشْكَلَ عَلَيْنَا أَصْحَابَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حَدِيثٌ قَطُّ فَسَأَلْنَا عَائِشَةَ إِلاَّ وَجَدْنَا عِنْدَهَا مِنْهُ عِلْمًا . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ .
Бизга Ҳумайд ибн Масъада ривоят қилди, у деди: бизга Зиёд ибн ар-Рабииъ ривоят қилди, у деди: бизга Холид ибн Салама ал-Махзумий ривоят қилди, у Ибн Абу Бурдадан, у Абу Мусодан (ривоят қилдики), у деди: «Бизга — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг саҳобаларига — бирор ҳадис мушкул бўлиб, Оишадан сўрасак, албатта унинг ҳузурида у тўғрида бир илм топар эдик.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳ ғарибдир.