حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ، مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، هُوَ الْعَقَدِيُّ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ ضَمْرَةَ، عَنْ عَلِيٍّ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي قَبْلَ الْعَصْرِ أَرْبَعَ رَكَعَاتٍ يَفْصِلُ بَيْنَهُنَّ بِالتَّسْلِيمِ عَلَى الْمَلاَئِكَةِ الْمُقَرَّبِينَ وَمَنْ تَبِعَهُمْ مِنَ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُؤْمِنِينَ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَلِيٍّ حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَاخْتَارَ إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ أَنْ لاَ يُفْصَلَ فِي الأَرْبَعِ قَبْلَ الْعَصْرِ وَاحْتَجَّ بِهَذَا الْحَدِيثِ . وَقَالَ إِسْحَاقُ وَمَعْنَى أَنَّهُ يَفْصِلُ بَيْنَهُنَّ بِالتَّسْلِيمِ يَعْنِي التَّشَهُّدَ . وَرَأَى الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ صَلاَةَ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ مَثْنَى مَثْنَى يَخْتَارَانِ الْفَصْلَ فِي الأَرْبَعِ قَبْلَ الْعَصْرِ .
Бизга Бундор Муҳаммад ибн Башшор ривоят қилди, бизга Абу Омир — у ал-Ақадий Абдулмалик ибн Амрдир — ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, у Абу Ишоқдан, у Осим ибн Замрадан, у Алидан (ривоят қилдики), у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) асрдан олдин тўрт ракаат ўқиб, улар орасини муқарраб (Аллаҳга яқин) малоикаларга ва мусулмонлар ҳамда мўминлардан уларга эргашганларга салом (таслим) бериш билан ажратар эдилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу бобда Ибн Умар ва Абдуллаҳ ибн Амрдан (ҳам ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Алининг ҳадиси ҳасан ҳадисдир. Ишоқ ибн Иброҳим асрдан олдинги тўрт (ракаат)да ажратилмасликни ихтиёр қилди ва шу ҳадис билан далил келтирди. Ишоқ деди: «улар орасини салом (таслим) билан ажратардилар» дегани — ташаҳҳудни (ўқишни) англатади. Шофиъий ва Аҳмад эса кечаси ва кундузи намозини икки-икки ракаатдан (деб), асрдан олдинги тўрт (ракаат)да ажратишни ихтиёр қиладилар.