حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، وَهَنَّادٌ، قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ، قَالَ كُنْتُ أُصَلِّي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَكَانَتْ صَلاَتُهُ قَصْدًا وَخُطْبَتُهُ قَصْدًا . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَمَّارِ بْنِ يَاسِرٍ وَابْنِ أَبِي أَوْفَى . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Қутайба ва Ҳаннод ривоят қилишди, улар дедилар: бизга Абул-Аҳвас ривоят қилди, у Симок ибн Ҳарбдан, у Жобир ибн Самурадан (ривоят қилдики), у деди: мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) билан намоз ўқир эдим. Уларнинг намози меъёрли, хутбаси (ҳам) меъёрли эди. У (Термизий) деди: бу бобда Аммор ибн Ёсир ва Ибн Аби Авфодан ҳам (ривоятлар) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Жобир ибн Самуранинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир.