حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ قَيْسٍ، عَنْ ثَعْلَبَةَ بْنِ عِبَادٍ، عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدَبٍ، قَالَ صَلَّى بِنَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي كُسُوفٍ لاَ نَسْمَعُ لَهُ صَوْتًا . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ سَمُرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ ذَهَبَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِلَى هَذَا وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, у деди: бизга Вакииъ ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ривоят қилди, у ал-Асвад ибн Қайсдан, у Саълаба ибн Иббоддан, у Самура ибн Жундабдан (ривоят қилиб) деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизга кун тутилганда намоз ўқиб бердилар, биз уларнинг (қироат) овозини эшитмадик. У деди: бу бобда Оишадан (ҳам ривоят бор). Абу Исо (Термизий) деди: Самуранинг ҳадиси ҳасан саҳиҳ ҳадисдир. Баъзи илм аҳли шунга ўтган, бу Шофеийнинг сўзидир.