حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامٍ، بِنَحْوِهِ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ قَدْرُ قِرَاءَةِ خَمْسِينَ آيَةً . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ حُذَيْفَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ اسْتَحَبُّوا تَأْخِيرَ السُّحُورِ .
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, у деди: бизга Вакииъ ривоят қилди, у Ҳишомдан шунга ўхшаш (ривоят қилди), фақат у: «Эллик оят ўқиш миқдорида,» деди. (Термизий) деди: бу бобда Ҳузайфадан ҳам (ривоят) бор. Абу Исо (Термизий) деди: Зайд ибн Собитнинг ҳадиси ҳасан саҳиҳдир. Шу билан Шофеий, Аҳмад ва Ишоқ айтадилар — улар саҳарликни кечиктиришни мустаҳаб санаганлар.