حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ مَيْمُونٍ، يُحَدِّثُ يَقُولُ كُنَّا وُقُوفًا بِجَمْعٍ فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ إِنَّ الْمُشْرِكِينَ كَانُوا لاَ يُفِيضُونَ حَتَّى تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَكَانُوا يَقُولُونَ أَشْرِقْ ثَبِيرُ . وَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَالَفَهُمْ . فَأَفَاضَ عُمَرُ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Бизга Маҳмуд ибн Ғайлон ривоят қилди, бизга Абу Довуд ривоят қилди, у: бизга Шуъба хабар берди, деди, Абу Ишоқдан, у деди: мен Амр ибн Маймундан эшитдим, у ривоят қилиб деди: «Биз Жамъда (Муздалифада) турардик. Шунда Умар ибн ал-Хаттоб: «Мушриклар қуёш чиққунча оқиб чиқмас эдилар ва: «Порла, эй Сабир (тоғи)!» дердилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) эса уларга хилоф қилдилар,» деди. Сўнг Умар қуёш чиқишидан олдин оқиб чиқди.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.