حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ شُعْبَةَ، حَدَّثَنِي الْحَكَمُ، عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ مِقْسَمٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الَّذِي يَأْتِي امْرَأَتَهُ وَهِيَ حَائِضٌ قَالَ " يَتَصَدَّقُ بِدِينَارٍ أَوْ نِصْفِ دِينَارٍ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَكَذَا الرِّوَايَةُ الصَّحِيحَةُ قَالَ " دِينَارٌ أَوْ نِصْفُ دِينَارٍ " . وَرُبَّمَا لَمْ يَرْفَعْهُ شُعْبَةُ .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё ривоят қилди, у Шуъбадан ривоят қилди, менга ал-Ҳакам ривоят қилди, у Абдулҳамид ибн Абдурраҳмондан, у Миқсамдан, у ибн Аббосдан, у Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламдан — хотини ҳайзли бўлганида унга яқинлик қилган киши ҳақида — ривоят қилди. У киши: «Бир динор ёки ярим динор садақа қилсин» дедилар. Абу Довуд деди: Саҳиҳ ривоят шундайдир: «Бир динор ёки ярим динор» дедилар. Баъзан Шуъба уни марфуъ қилмас эди.
حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلاَمِ بْنُ مُطَهَّرٍ، حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ، - يَعْنِي ابْنَ سُلَيْمَانَ - عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الْجَزَرِيِّ، عَنْ مِقْسَمٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ إِذَا أَصَابَهَا فِي أَوَّلِ الدَّمِ فَدِينَارٌ وَإِذَا أَصَابَهَا فِي انْقِطَاعِ الدَّمِ فَنِصْفُ دِينَارٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَلِكَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ عَنْ مِقْسَمٍ .
Бизга Абдуссалом ибн Мутаҳҳар ривоят қилди, бизга Жаъфар — яъни ибн Сулаймон — Али ибн ал-Ҳакам ал-Бунонийдан, у Абул-Ҳасан ал-Жазарийдан, у Миқсамдан, у ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Агар унга (хотинига) қоннинг бошланишида яқинлик қилса, бир динор, агар қоннинг тўхташида яқинлик қилса, ярим динор. Абу Довуд деди: Ибн Журайж ҳам Абдулкаримдан, у Миқсамдан шундай ривоят қилган.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ الْبَزَّازُ، حَدَّثَنَا شَرِيكٌ، عَنْ خُصَيْفٍ، عَنْ مِقْسَمٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِذَا وَقَعَ الرَّجُلُ بِأَهْلِهِ وَهِيَ حَائِضٌ فَلْيَتَصَدَّقْ بِنِصْفِ دِينَارٍ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَا قَالَ عَلِيُّ بْنُ بَذِيمَةَ عَنْ مِقْسَمٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُرْسَلاً وَرَوَى الأَوْزَاعِيُّ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي مَالِكٍ عَنْ عَبْدِ الْحَمِيدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " آمُرُهُ أَنْ يَتَصَدَّقَ بِخُمْسَىْ دِينَارٍ " . وَهَذَا مُعْضَلٌ .
Бизга Муҳаммад ибн ас-Саббоҳ ал-Баззоз ривоят қилди, бизга Шарийк ривоят қилди, у Хусайфдан, у Миқсамдан, у ибн Аббосдан, у Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У киши: «Агар эркак ҳайзли хотинига яқинлик қилса, ярим динор садақа қилсин» дедилар. Абу Довуд деди: Али ибн Базима ҳам Миқсамдан, у Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламдан мурсал тарзда шундай деди. Авзўий эса Язид ибн Абу Моликдан, у Абдулҳамид ибн Абдурраҳмондан, у Пайғамбар соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У киши: «Мен унга икки хумс динор (динорнинг икки бешдан бири) садақа қилишни буюраман» дедилар. Бу эса муъзал (санади узилган) дир.