حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلاَمِ بْنُ مُطَهَّرٍ، حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ، - يَعْنِي ابْنَ سُلَيْمَانَ - عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الْجَزَرِيِّ، عَنْ مِقْسَمٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ إِذَا أَصَابَهَا فِي أَوَّلِ الدَّمِ فَدِينَارٌ وَإِذَا أَصَابَهَا فِي انْقِطَاعِ الدَّمِ فَنِصْفُ دِينَارٍ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَلِكَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ عَنْ مِقْسَمٍ .
Бизга Абдуссалом ибн Мутаҳҳар ривоят қилди, бизга Жаъфар — яъни ибн Сулаймон — Али ибн ал-Ҳакам ал-Бунонийдан, у Абул-Ҳасан ал-Жазарийдан, у Миқсамдан, у ибн Аббосдан ривоят қилди. У деди: Агар унга (хотинига) қоннинг бошланишида яқинлик қилса, бир динор, агар қоннинг тўхташида яқинлик қилса, ярим динор. Абу Довуд деди: Ибн Журайж ҳам Абдулкаримдан, у Миқсамдан шундай ривоят қилган.