2169-ҳадисСунани Абу Довуд · Никоҳ китоби
حَدَّثَنَا عَبْدُ السَّلاَمِ بْنُ مُطَهَّرٍ، حَدَّثَنَا جَعْفَرٌ، - يَعْنِي ابْنَ سُلَيْمَانَ - عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحَكَمِ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَبِي الْحَسَنِ الْجَزَرِيِّ، عَنْ مِقْسَمٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ إِذَا أَصَابَهَا فِي الدَّمِ فَدِينَارٌ وَإِذَا أَصَابَهَا فِي انْقِطَاعِ الدَّمِ فَنِصْفُ دِينَارٍ .
Бизга Абдуссалом ибн Мутаҳҳар ривоят қилди: Бизга Жаъфар - яъни ибн Сулаймон - Алий ибн ал-Ҳакам ал-Бунонийдан, у Абул-Ҳасан ал-Жазарийдан, у Миқсамдан, у Ибн Аббосдан ривоят қилди. У айтди: Агар унга (хотинига) қон пайтида яқинлашса, дийнор (садақа); агар қон тўхтаган пайтда яқинлашса, ярим дийнор.