Сунани Абу Довуд — 4481-ҳадис

Ҳудуд (жазолар) китоби · Ароқ ичиш ҳадди

4481-ҳадисСунани Абу Довуд · Ҳудуд (жазолар) китоби

حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنِ ابْنِ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنِ الدَّانَاجِ، عَنْ حُضَيْنِ بْنِ الْمُنْذِرِ، عَنْ عَلِيٍّ، رضى الله عنه قَالَ جَلَدَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْخَمْرِ وَأَبُو بَكْرٍ أَرْبَعِينَ وَكَمَّلَهَا عُمَرُ ثَمَانِينَ وَكُلٌّ سُنَّةٌ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَقَالَ الأَصْمَعِيُّ وَلِّ حَارَّهَا مَنْ تَوَلَّى قَارَّهَا وَلِّ شَدِيدَهَا مَنْ تَوَلَّى هَيِّنَهَا ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ هَذَا كَانَ سَيِّدَ قَوْمِهِ حُضَيْنُ بْنُ الْمُنْذِرِ أَبُو سَاسَانَ ‏.‏

Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Яҳё Ибн Абу Арубаъдан, у Донождан, у Ҳузайн Ибн Мунзирдан, у Алийдан, розияллаҳу анҳу, ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам хамр (ичкилик) учун қамчилади, Абу Бакр ҳам қирқ марта қамчилади, Умар эса уни саксонга тўлдирди. Буларнинг ҳаммаси суннатдир. Абу Довуд деди: Асмаъий деди: Унинг иссиғини идора қилган киши совуғини ҳам идора қилсин, унинг қаттиқлигини идора қилган киши енгилини ҳам идора қилсин. Абу Довуд деди: Бу Ҳузайн Ибн Мунзир Абу Сосан ўз қавмининг саййиди (бошлиғи) эди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Абу Довуд, 2229-ҳадисТалоқ китоби

ки, Собит ибн Қайснинг аёли ундан хулъ (мол эвазига ажралиш) қилди, шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг иддасини бир ҳайз қилиб белгиладилар. Абу Довуд деди: Бу ҳадисни Абдурраззоқ Маъмардан, у Амр ибн…

Сунани Абу Довуд, 4846-ҳадисОдоб китоби

ки, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўтирганларида қўллари билан тиззаларини қучоқлаб (иҳтибо қилиб) ўтирар эдилар. Абу Довуд деди: Абдуллаҳ ибн Иброҳим ҳадиси мункар бўлган шайхдир.

Сунани Абу Довуд, 2211-ҳадисТалоқ китоби

ва у зот ундан қайтардилар. Абу Довуд деди: Буни Абдулазиз ибн Мухтор Холиддан, у Абу Усмондан, у Абу Тамимадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилган. Шуъба эса уни Холиддан, у бир кишидан, у Абу…

Сунани Абу Довуд, 2585-ҳадисЖиҳод китоби

эди... ва шунга ўхшашини зикр қилди. Абу Довуд деди: Бу ҳадисларнинг энг кучлиси Саъид ибн Абул Ҳасаннинг ҳадисидир, қолганлари заифдир.

Сунани Абу Довуд, 1624-ҳадисЗакот китоби

У унга бунга изн берди. Абу Довуд деди: Бу ҳадисни Ҳушайм Мансур ибн Зозондан, у ал-Ҳакамдан, у ал-Ҳасан ибн Муслимдан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилган. Ҳушаймнинг ҳадиси эса саҳиҳроқдир.

Сунани Насоий, 4705-ҳадисМолиявий муомалалар китоби

Ҳусайндан — у Ибн Вокиддир — у Абуз-Зубайрдан, у Жобирдан (ривоят қилдики), у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шуфъа ва қўшничилик (ҳаққи) ҳақида ҳукм чиқардилар.