حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ الْبَزَّازُ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ بَحْرٍ الْقَطَّانُ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ يُوسُفَ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ امْرَأَةَ، ثَابِتِ بْنِ قَيْسٍ اخْتَلَعَتْ مِنْهُ فَجَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عِدَّتَهَا حَيْضَةً . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَهَذَا الْحَدِيثُ رَوَاهُ عَبْدُ الرَّزَّاقِ عَنْ مَعْمَرٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُرْسَلاً .
Бизга Муҳаммад ибн Абдурраҳим ал-Баззоз ривоят қилди, бизга Алий ибн Баҳр ал-Қаттан ривоят қилди, бизга Ҳишом ибн Юсуф Маъмардан, у Амр ибн Муслимдан, у Икримадан, у Ибн Аббосдан ривоят қилдики, Собит ибн Қайснинг аёли ундан хулъ (мол эвазига ажралиш) қилди, шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг иддасини бир ҳайз қилиб белгиладилар. Абу Довуд деди: Бу ҳадисни Абдурраззоқ Маъмардан, у Амр ибн Муслимдан, у Икримадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан мурсал қилиб ривоят қилган.