4569-ҳадисСунани Абу Довуд · Дият китоби
حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ . وَزَادَ فَجَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم دِيَةَ الْمَقْتُولَةِ عَلَى عَصَبَةِ الْقَاتِلَةِ وَغُرَّةً لِمَا فِي بَطْنِهَا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَكَذَلِكَ رَوَاهُ الْحَكَمُ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ الْمُغِيرَةِ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Жарир Мансурдан унинг исноди ва маъноси билан ривоят қилди. Ва зиёда қилди: Бас, Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам ўлдирилган аёлнинг диятини қотил аёлнинг асабаси (қариндошлари) зиммасига, қорнидаги (ҳомила) учун эса бир ғуррани юкладилар. Абу Довуд деди: Шунингдек, уни ал-Ҳакам Мужоҳиддан, у ал-Муғирадан ривоят қилган.