حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَهَارُونُ بْنُ عَبَّادٍ الأَزْدِيُّ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنِ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَ، أَنَّ عُمَرَ، اسْتَشَارَ النَّاسَ فِي إِمْلاَصِ الْمَرْأَةِ فَقَالَ الْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ شَهِدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى فِيهَا بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ . فَقَالَ ائْتِنِي بِمَنْ يَشْهَدُ مَعَكَ . فَأَتَاهُ بِمُحَمَّدِ بْنِ مَسْلَمَةَ - زَادَ هَارُونُ - فَشَهِدَ لَهُ يَعْنِي ضَرَبَ الرَّجُلُ بَطْنَ امْرَأَتِهِ . قَالَ أَبُو دَاوُدَ بَلَغَنِي عَنْ أَبِي عُبَيْدٍ إِنَّمَا سُمِّيَ إِمْلاَصًا لأَنَّ الْمَرْأَةَ تَزْلِقُهُ قَبْلَ وَقْتِ الْوِلاَدَةِ وَكَذَلِكَ كُلُّ مَا زَلَقَ مِنَ الْيَدِ وَغَيْرِهِ فَقَدْ مَلِصَ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ва Ҳорун ибн Аббод ал-Аздий — маъноси (бир) — ривоят қилиб дедилар: бизга Вакиъ Ҳишомдан, у Урвадан, у ал-Мисвар ибн Махрамадан ривоят қилдики, Умар аёлнинг (ҳомилани) тушириши (имлос) ҳақида одамлар билан маслаҳатлашди. Шунда ал-Муғира ибн Шуъба деди: «Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг бу ҳақда бир ғурра — қул ёки чўри билан ҳукм қилганларига гувоҳ бўлганман.» Бас, (Умар) деди: «Сен билан бирга гувоҳлик берадиган бировни менга келтир.» Шунда у Муҳаммад ибн Масламани келтирди. — Ҳорун зиёда қилди: — Бас, у унга гувоҳлик берди; яъни эр аёлининг қорнини ургани (ҳақида). Абу Довуд деди: Менга Абу Убайддан етиб келдики, у (ҳомила тушириш) имлос деб шунинг учун аталганки, аёл уни туғиш вақтидан олдин чиқариб юборади; шунингдек қўлдан ёки бошқа нарсадан сирғалиб чиққан ҳар бир нарса малиса қилган (сирпанган) дейилади.