6242-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Ижозат сўраш
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَجُلاً، اطَّلَعَ مِنْ بَعْضِ حُجَرِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ إِلَيْهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم بِمِشْقَصٍ ـ أَوْ بِمَشَاقِصَ ـ فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَيْهِ يَخْتِلُ الرَّجُلَ لِيَطْعُنَهُ.
Мусаддад, Ҳаммод ибн Зайддан, у Убайдуллаҳ ибн Абу Бакрдан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилади: Бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳужраларидан биридан мўралади (қаради). Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам унга томон бир пайконли (ўқ учи) — ёки пайконлар — билан турдилар. Гўё мен у кишини — уни (қараб турган кишини) санчиш учун (сирҳ билан) пойлаётган ҳолда — кўриб турибман.