حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَجُلاً، اطَّلَعَ مِنْ بَعْضِ حُجَرِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَامَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمِشْقَصٍ أَوْ مَشَاقِصَ - قَالَ - فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْتِلُهُ لِيَطْعُنَهُ .
Бизга Муҳаммад ибн Убайд ривоят қилди, бизга Ҳаммод Убайдуллаҳ ибн Аби Бакрдан, у Анас ибн Моликдан ривоят қилди. Бир киши Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ҳужраларидан бирининг ичига (мўралаб) қаради. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга қарата бир пайконли (учи ўткир) ўқ ёки ўқлар билан турдилар. У (рови) деди: Гўё мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг унга сездирмай яқинлашиб, санчмоқчи бўлиб турганларига қараб тургандай бўламан.