حَدَّثَنَا عَبَّاسٌ الْعَنْبَرِيُّ، وَزِيَادُ بْنُ يَحْيَى، قَالاَ حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ حَمَّادٍ، عَنْ أَبِي مَكِينٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الْفَضْلِ، - رَجُلٌ مِنَ الأَنْصَارِ - عَنْ مُسْلِمِ بْنِ أَبِي بَكْرَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ خَرَجْتُ مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم لِصَلاَةِ الصُّبْحِ فَكَانَ لاَ يَمُرُّ بِرَجُلٍ إِلاَّ نَادَاهُ بِالصَّلاَةِ أَوْ حَرَّكَهُ بِرِجْلِهِ . قَالَ زِيَادٌ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْفُضَيْلِ .
Бизга Аббос ал-Анбарий ва Зиёд ибн Яҳё ривоят қилиб айтдилар: Бизга Саҳл ибн Ҳаммод Абу Макиндан ривоят қилди, бизга Абул Фазл — Ансорлардан бир киши — Муслим ибн Абу Бакрадан, у отасидан ривоят қилди. У айтди: «Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бомдод намозига чиқдим. У киши бир кишининг олдидан ўтсалар, албатта уни намозга чақирар ёки оёғи билан туртардилар». Зиёд айтди: У айтди: Бизга Абул Фудайл ривоят қилди.