1263-ҳадисСунани Абу Довуд · Нафл намозлар
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ زِيَادِ بْنِ سَعْدٍ، عَمَّنْ حَدَّثَهُ - ابْنِ أَبِي عَتَّابٍ، أَوْ غَيْرِهِ - عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، قَالَ قَالَتْ عَائِشَةُ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا صَلَّى رَكْعَتَىِ الْفَجْرِ فَإِنْ كُنْتُ نَائِمَةً اضْطَجَعَ وَإِنْ كُنْتُ مُسْتَيْقِظَةً حَدَّثَنِي .
Бизга Мусаддад ривоят қилди, бизга Суфён Зиёд ибн Саъддан, у ўзига ривоят қилган кишидан — Ибн Абу Аттоб ёки бошқасидан — у Абу Саламадан ривоят қилди. У айтди: Оиша айтди: «Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам бомдоднинг икки ракъатини ўқиганларида, агар мен ухлаган бўлсам, ёнбошлаб ётардилар, агар уйғоқ бўлсам, мен билан суҳбатлашардилар».