حَدَّثَنَا ابْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ انْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ فِي قُبَّةٍ مِنْ أَدَمٍ فَذَكَرَ نَحْوَهُ .
Бизга ибн Башшор ривоят қилди, бизга Абу Омир ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, Симок ибн Ҳарбдан, у Абдурраҳмон ибн Абдуллаҳдан, у отасидан ривоят қилди, у деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига етиб бордим, у киши теридан (қилинган) чодирда эдилар, сўнг шунга ўхшашини зикр қилди.