حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ غَيْلاَنَ بْنِ جَرِيرٍ، عَنْ أَبِي بُرْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَوَجَدْتُهُ يَسْتَنُّ بِسِوَاكٍ بِيَدِهِ يَقُولُ " أُعْ أُعْ "، وَالسِّوَاكُ فِي فِيهِ، كَأَنَّهُ يَتَهَوَّعُ.
Бизга Абун-Нуъмон ривоят қилди, у деди: бизга Ҳаммод ибн Зайд, Ғайлон ибн Жариридан, у Абу Бурдадан, у отасидан ривоят қилди, у деди: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келдим ва у кишини қўлларидаги сивок (мисвок) билан тишларини тозалаётган, ‹уъ, уъ› деётган ҳолда топдим — сивок оғизларида эди, гўё қусаётгандек (қиялантирардилар).