حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، سَمِعَ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ،، وَسَأَلَهُ النَّاسُ، وَمَا بَيْنِي وَبَيْنَهُ أَحَدٌ بِأَىِّ شَىْءٍ دُووِيَ جُرْحُ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ مَا بَقِيَ أَحَدٌ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي، كَانَ عَلِيٌّ يَجِيءُ بِتُرْسِهِ فِيهِ مَاءٌ، وَفَاطِمَةُ تَغْسِلُ عَنْ وَجْهِهِ الدَّمَ، فَأُخِذَ حَصِيرٌ فَأُحْرِقَ فَحُشِيَ بِهِ جُرْحُهُ.
Бизга Муҳаммад ривоят қилди, у деди: бизга Суфён ибн Уяйна, Абу Ҳозимдан хабар берди — у Саҳл ибн Саъд ас-Соидийни эшитди ва ундан — мен билан унинг орасида ҳеч ким йўқ ҳолда — одамлар: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг жароҳати нима билан даволангани» ҳақида сўрашди. У: «(Бу ҳақда) мендан билимлироқ ҳеч ким қолмаган. Али қалқонида сув олиб келар, Фотима юзларидан қонни юварди. Сўнг бўйра олиниб, куйдирилди ва у билан жароҳатлари тўлдирилди,» деди.