حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، قَالَ اخْتَلَفَ النَّاسُ بِأَىِّ شَىْءٍ دُووِيَ جُرْحُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ أُحُدٍ، فَسَأَلُوا سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ، وَكَانَ مِنْ آخِرِ مَنْ بَقِيَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِالْمَدِينَةِ، فَقَالَ وَمَا بَقِيَ مِنَ النَّاسِ أَحَدٌ أَعْلَمُ بِهِ مِنِّي، كَانَتْ فَاطِمَةُ عَلَيْهَا السَّلاَمُ تَغْسِلُ الدَّمَ عَنْ وَجْهِهِ، وَعَلِيٌّ يَأْتِي بِالْمَاءِ عَلَى تُرْسِهِ، فَأُخِذَ حَصِيرٌ، فَحُرِّقَ فَحُشِيَ بِهِ جُرْحُهُ.
Қутайба ибн Саид, Суфёндан, у Абу Ҳозимдан ривоят қилади: Одамлар Уҳуд куни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг жароҳати нима билан даволангани ҳақида ихтилоф қилдилар. Улар Саҳл ибн Саъд Соидийдан сўрадилар — у Мадинада Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам саҳобаларидан қолган сўнггиларидан эди. У: Одамлардан ундан мени кўра билувчироқ ҳеч ким қолмаган. Фотима алайҳассалом у кишининг юзидан қонни юварди, Али эса қалқонида сув келтирарди. Сўнг бўйра олиб, куйдирилди, у билан унинг жароҳати тўлдирилди, деди.