وَحَدَّثَنِي أَبُو الرَّبِيعِ، سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْعَتَكِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ - حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَعَا بِمَاءٍ فَأُتِيَ بِقَدَحٍ رَحْرَاحٍ فَجَعَلَ الْقَوْمُ يَتَوَضَّئُونَ فَحَزَرْتُ مَا بَيْنَ السِّتِّينَ إِلَى الثَّمَانِينَ - قَالَ - فَجَعَلْتُ أَنْظُرُ إِلَى الْمَاءِ يَنْبُعُ مِنْ بَيْنِ أَصَابِعِهِ .
Менга Абур-Робиъ Сулаймон ибн Довуд ал-Атакий ривоят қилди, бизга Ҳаммод — яъни ибн Зайд — ривоят қилди, бизга Собит Анасдан ривоят қилди: Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам сув сўради, шунда унга япалоқ (саёз) бир коса келтирилди. Одамлар ундан таҳорат ола бошлади. Мен уларнинг сони олтмишдан саксон орасида деб чамаладим. (Анас) деди: Мен сувнинг унинг бармоқлари орасидан отилиб чиқаётганига қараб турдим.