حَدَّثَنَا عُثْمَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا قَامَ مِنَ اللَّيْلِ يَشُوصُ فَاهُ بِالسِّوَاكِ.
Бизга Усмон ривоят қилди, у деди: бизга Жарир, Мансурдан, у Абу Воилдан, у Ҳузайфадан ривоят қилди, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечаси турганларида, оғизларини сивок билан ишқалаб (тозалаб) туширардилар.
Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам
Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам кечаси (намозга) турсалар, оғизларини мисвок билан ишқалар (тозалар) эдилар.
. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам кечаси (уйқудан) турганларида, оғизларини мисвок билан ишқалар эдилар.
Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечаси (намозга) турганида оғзини мисвок билан ишқалардилар.
): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечаси (намозга) турганида оғзини мисвок билан ишқаб тозалар эди.
ки), Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) кечаси ўн бир ракаат ўқир, улардан биттаси билан витр қилар, сўнг ўнг ёнбошларига ётар эдилар.
Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг каравотлари остида ёғочдан ясалган бир товоқ бор эди, кечаси унга бавл қилардилар.