وَقَالَ عَفَّانُ حَدَّثَنَا صَخْرُ بْنُ جُوَيْرِيَةَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَرَانِي أَتَسَوَّكُ بِسِوَاكٍ، فَجَاءَنِي رَجُلاَنِ أَحَدُهُمَا أَكْبَرُ مِنَ الآخَرِ، فَنَاوَلْتُ السِّوَاكَ الأَصْغَرَ مِنْهُمَا، فَقِيلَ لِي كَبِّرْ. فَدَفَعْتُهُ إِلَى الأَكْبَرِ مِنْهُمَا ". قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ اخْتَصَرَهُ نُعَيْمٌ عَنِ ابْنِ الْمُبَارَكِ عَنْ أُسَامَةَ عَنْ نَافِعٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ.
Аффон деди: бизга Сахр ибн Жувайрия, Нофиъдан, у Ибн Умардан ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Мен тушимда сивок билан тишларимни тозалаётганимни (кўрдим). Шунда менга икки киши келди — бири иккинчисидан каттароқ. Мен сивокни улардан кичигига узатдим. Шунда менга: ‹Каттага (узат)!› дейилди. Мен уни улардан каттасига бердим,» дедилар. Абу Абдуллаҳ (Бухорий) деди: Уни Нуайм Ибн ал-Муборакдан, у Усомадан, у Нофиъдан, у Ибн Умардан (ривоят қилиб) қисқартирди.