حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنِي أَبِي، حَدَّثَنَا صَخْرٌ، - يَعْنِي ابْنَ جُوَيْرِيَةَ - عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَرَانِي فِي الْمَنَامِ أَتَسَوَّكُ بِسِوَاكٍ فَجَذَبَنِي رَجُلاَنِ أَحَدُهُمَا أَكْبَرُ مِنَ الآخَرِ فَنَاوَلْتُ السِّوَاكَ الأَصْغَرَ مِنْهُمَا فَقِيلَ لِي كَبِّرْ . فَدَفَعْتُهُ إِلَى الأَكْبَرِ " .
Бизга Наср ибн Али ал-Жаҳзамий ривоят қилди, менга отам ривоят қилди, бизга Сахр — яъни ибн Жувайрия — Нофиъдан ривоят қилдики, Абдуллаҳ ибн Умар унга ривоят қилди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) дедилар: «Тушимда мисвок билан тиш тозалаётганимни кўрдим. Шунда икки киши мени тортди, бири иккинчисидан каттароқ эди. Мен мисвокни улардан кичигига узатдим. Шунда менга: ‹Каттасига бер› дейилди. Бас, мен уни каттасига бердим.»