حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ، حَدَّثَنَا بِهِ، سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ أَبُو هُرَيْرَةَ يُحَدِّثُ وَيَقُولُ اسْمَعِي يَا رَبَّةَ الْحُجْرَةِ اسْمَعِي يَا رَبَّةَ الْحُجْرَةِ . وَعَائِشَةُ تُصَلِّي فَلَمَّا قَضَتْ صَلاَتَهَا قَالَتْ لِعُرْوَةَ أَلاَ تَسْمَعُ إِلَى هَذَا وَمَقَالَتِهِ آنِفًا إِنَّمَا كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يُحَدِّثُ حَدِيثًا لَوْ عَدَّهُ الْعَادُّ لأَحْصَاهُ .
Бизга Ҳорун ибн Маъруф ривоят қилди, буни бизга Суфён ибн Уяйна Ҳишомдан, у отасидан ривоят қилди. У деди: Абу Ҳурайра ҳадис айтар ва: ‹Эшит, эй ҳужра эгаси, эшит, эй ҳужра эгаси› дер эди. Оиша эса намоз ўқиётган эди. У намозини тугатгач, Урвага: ‹Буни ва унинг ҳозиргина айтган гапларини эшитмадингми? Пайғамбар (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ҳадисни шундай айтар эдиларки, агар сановчи уни санаса, санаб чиқар эди (яъни шошилмас эдилар)› деди.