حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُقَاتِلٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ، قَالَ أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ سَعْدِ بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنِ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " إِذَا أَتَيْتَ مَضْجَعَكَ فَتَوَضَّأْ وُضُوءَكَ لِلصَّلاَةِ، ثُمَّ اضْطَجِعْ عَلَى شِقِّكَ الأَيْمَنِ، ثُمَّ قُلِ اللَّهُمَّ أَسْلَمْتُ وَجْهِي إِلَيْكَ، وَفَوَّضْتُ أَمْرِي إِلَيْكَ، وَأَلْجَأْتُ ظَهْرِي إِلَيْكَ، رَغْبَةً وَرَهْبَةً إِلَيْكَ، لاَ مَلْجَأَ وَلاَ مَنْجَا مِنْكَ إِلاَّ إِلَيْكَ، اللَّهُمَّ آمَنْتُ بِكِتَابِكَ الَّذِي أَنْزَلْتَ، وَبِنَبِيِّكَ الَّذِي أَرْسَلْتَ. فَإِنْ مُتَّ مِنْ لَيْلَتِكَ فَأَنْتَ عَلَى الْفِطْرَةِ، وَاجْعَلْهُنَّ آخِرَ مَا تَتَكَلَّمُ بِهِ ". قَالَ فَرَدَّدْتُهَا عَلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَلَمَّا بَلَغْتُ " اللَّهُمَّ آمَنْتُ بِكِتَابِكَ الَّذِي أَنْزَلْتَ ". قُلْتُ وَرَسُولِكَ. قَالَ " لاَ، وَنَبِيِّكَ الَّذِي أَرْسَلْتَ ".
Бизга Муҳаммад ибн Муқотил ривоят қилди, у деди: бизга Абдуллаҳ хабар берди, у деди: бизга Суфён, Мансурдан, у Саъд ибн Убайдадан, у ал-Баро ибн Озибдан хабар берди, у деди: Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ўрнингга (ухлагани) борганингда, намоз учун қилган таҳоратингдек таҳорат қил, сўнг ўнг ёнинг билан ён. Кейин: ‹Аллаҳим, юзимни Сенга таслим қилдим, ишимни Сенга топширдим, орқамни Сенга суядим — Сенга рағбат ва қўрқув ила. Сендан (нажот излаб) Сенга (қайтишдан) ўзга паноҳ ва қутилиш йўқ. Аллаҳим, Сен нозил қилган Китобингга ва Сен юборган пайғамбарингга иймон келтирдим›, деб айт. Агар ўша кечанг(да) вафот этсанг, фитрат (Ислом) узра (вафот этган) бўласан. Шу (сўзларни) гапирадиган охирги нарсанг қил,» дедилар. (Баро) деди: Мен уларни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га такрорладим. ‹Аллаҳим, Сен нозил қилган Китобингга иймон келтирдим›га етганда, мен: ‹ва Расулингга› дедим. У: «Йўқ, ‹ва Сен юборган пайғамбарингга›,» дедилар.