حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ بَدَأَ فَغَسَلَ يَدَيْهِ، ثُمَّ يَتَوَضَّأُ كَمَا يَتَوَضَّأُ لِلصَّلاَةِ، ثُمَّ يُدْخِلُ أَصَابِعَهُ فِي الْمَاءِ، فَيُخَلِّلُ بِهَا أُصُولَ شَعَرِهِ ثُمَّ يَصُبُّ عَلَى رَأْسِهِ ثَلاَثَ غُرَفٍ بِيَدَيْهِ، ثُمَّ يُفِيضُ الْمَاءَ عَلَى جِلْدِهِ كُلِّهِ.
Бизга Абдуллаҳ ибн Юсуф ривоят қилди, у деди: бизга Молик, Ҳишомдан, у отасидан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг хотини Оишадан хабар бердики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жанобатдан ғусл қилганларида, аввал қўлларини ювиб бошлардилар, сўнг намоз учун таҳорат қилганидек таҳорат қилардилар, кейин бармоқларини сувга солиб, улар билан сочларининг тагини (ҳўллаб) чиқардилар, сўнг бошларига қўллари билан уч ҳовуч (сув) қуярдилар, кейин бутун териларига (баданларига) сув қуярдилар.