باب الْوُضُوءِ قَبْلَ الْغُسْلِ
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ أَخْبَرَنَا مَالِكٌ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم كَانَ إِذَا اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ بَدَأَ فَغَسَلَ يَدَيْهِ، ثُمَّ يَتَوَضَّأُ كَمَا يَتَوَضَّأُ لِلصَّلاَةِ، ثُمَّ يُدْخِلُ أَصَابِعَهُ فِي الْمَاءِ، فَيُخَلِّلُ بِهَا أُصُولَ شَعَرِهِ ثُمَّ يَصُبُّ عَلَى رَأْسِهِ ثَلاَثَ غُرَفٍ بِيَدَيْهِ، ثُمَّ يُفِيضُ الْمَاءَ عَلَى جِلْدِهِ كُلِّهِ.
Бизга Абдуллаҳ ибн Юсуф ривоят қилди, у деди: бизга Молик, Ҳишомдан, у отасидан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг хотини Оишадан хабар бердики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жанобатдан ғусл қилганларида, аввал қўлларини ювиб бошлардилар, сўнг намоз учун таҳорат қилганидек таҳорат қилардилар, кейин бармоқларини сувга солиб, улар билан сочларининг тагини (ҳўллаб) чиқардилар, сўнг бошларига қўллари билан уч ҳовуч (сув) қуярдилар, кейин бутун териларига (баданларига) сув қуярдилар.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، عَنْ كُرَيْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ مَيْمُونَةَ، زَوْجِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَتْ تَوَضَّأَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ غَيْرَ رِجْلَيْهِ، وَغَسَلَ فَرْجَهُ، وَمَا أَصَابَهُ مِنَ الأَذَى، ثُمَّ أَفَاضَ عَلَيْهِ الْمَاءَ، ثُمَّ نَحَّى رِجْلَيْهِ فَغَسَلَهُمَا، هَذِهِ غُسْلُهُ مِنَ الْجَنَابَةِ.
Бизга Муҳаммад ибн Юсуф ривоят қилди, у деди: бизга Суфён, ал-Аъмашдан, у Солим ибн Абул-Жаъддан, у Курайбдан, у Ибн Аббосдан, у Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг хотини Маймунадан ривоят қилди, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) намоз учун қилган таҳоратидек таҳорат қилдилар — оёқларидан бошқа (аъзоларни) — ва авратларини ҳамда унга теккан кирни ювдилар, сўнг ўзларига сув қуйдилар, кейин оёқларини четга олиб, уларни ювдилар. Бу — у кишининг жанобатдан (қилган) ғуслларидир.