أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ غَسَلَ يَدَيْهِ ثُمَّ تَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ ثُمَّ يُخَلِّلُ رَأْسَهُ بِأَصَابِعِهِ حَتَّى إِذَا خُيِّلَ إِلَيْهِ أَنَّهُ قَدِ اسْتَبْرَأَ الْبَشَرَةَ غَرَفَ عَلَى رَأْسِهِ ثَلاَثًا ثُمَّ غَسَلَ سَائِرَ جَسَدِهِ .
Бизга Али ибн Ҳужр хабар берди, у деди: бизга Али ибн Мусъҳир, Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан ривоят қилди. У деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жанобатдан ғусл қилганларида, қўлларини ювардилар, сўнг намоздагидек таҳорат қилардилар, кейин бармоқлари билан бошлари (орасига сув) етказиб ишқалардилар, ҳатто терисини тозалаб бўлдим деб ўйлаганларида, бошларига уч марта (сув) ҳовучлаб қуярдилар, сўнг баданларининг қолган (қисмини) ювардилар.»