Ғуслда терини сувга етказиш

G'usl va tayammum kitobi · 2 ҳадис

باب اسْتِبْرَاءِ الْبَشَرَةِ فِي الْغُسْلِ مِنَ الْجَنَابَةِ

أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ غَسَلَ يَدَيْهِ ثُمَّ تَوَضَّأَ وُضُوءَهُ لِلصَّلاَةِ ثُمَّ يُخَلِّلُ رَأْسَهُ بِأَصَابِعِهِ حَتَّى إِذَا خُيِّلَ إِلَيْهِ أَنَّهُ قَدِ اسْتَبْرَأَ الْبَشَرَةَ غَرَفَ عَلَى رَأْسِهِ ثَلاَثًا ثُمَّ غَسَلَ سَائِرَ جَسَدِهِ ‏.‏

Бизга Али ибн Ҳужр хабар берди, у деди: бизга Али ибн Мусъҳир, Ҳишом ибн Урвадан, у отасидан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан ривоят қилди. У деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жанобатдан ғусл қилганларида, қўлларини ювардилар, сўнг намоздагидек таҳорат қилардилар, кейин бармоқлари билан бошлари (орасига сув) етказиб ишқалардилар, ҳатто терисини тозалаб бўлдим деб ўйлаганларида, бошларига уч марта (сув) ҳовучлаб қуярдилар, сўнг баданларининг қолган (қисмини) ювардилар.»

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ، عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ دَعَا بِشَىْءٍ نَحْوِ الْحِلاَبِ فَأَخَذَ بِكَفِّهِ بَدَأَ بِشِقِّ رَأْسِهِ الأَيْمَنِ ثُمَّ الأَيْسَرِ ثُمَّ أَخَذَ بِكَفَّيْهِ فَقَالَ بِهِمَا عَلَى رَأْسِهِ ‏.‏

Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар берди, у деди: бизга ад-Даҳҳок ибн Махлад, Ҳанзала ибн Абу Суфёндан, у ал-Қосимдан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан ривоят қилди. У деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жанобатдан ғусл қилганларида, ҳилоб (сутдошга ўхшаш идиш)ча бир нарсани сўрардилар, сўнг ҳовучларига (сув) олиб, аввал бошларининг ўнг томонидан бошлардилар, кейин чап (томонидан), сўнг икки ҳовучларига (сув) олиб, уларни бошларига қуярдилар.»