أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ، عَنْ حَنْظَلَةَ بْنِ أَبِي سُفْيَانَ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا اغْتَسَلَ مِنَ الْجَنَابَةِ دَعَا بِشَىْءٍ نَحْوِ الْحِلاَبِ فَأَخَذَ بِكَفِّهِ بَدَأَ بِشِقِّ رَأْسِهِ الأَيْمَنِ ثُمَّ الأَيْسَرِ ثُمَّ أَخَذَ بِكَفَّيْهِ فَقَالَ بِهِمَا عَلَى رَأْسِهِ .
Бизга Муҳаммад ибн ал-Мусанно хабар берди, у деди: бизга ад-Даҳҳок ибн Махлад, Ҳанзала ибн Абу Суфёндан, у ал-Қосимдан, у Оиша (розияллаҳу анҳо)дан ривоят қилди. У деди: «Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) жанобатдан ғусл қилганларида, ҳилоб (сутдошга ўхшаш идиш)ча бир нарсани сўрардилар, сўнг ҳовучларига (сув) олиб, аввал бошларининг ўнг томонидан бошлардилар, кейин чап (томонидан), сўнг икки ҳовучларига (сув) олиб, уларни бошларига қуярдилар.»