حَدَّثَنَا النُّفَيْلِيُّ، حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ، حَدَّثَنَا سِمَاكُ بْنُ حَرْبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ مَنْ نَصَرَ قَوْمَهُ عَلَى غَيْرِ الْحَقِّ فَهُوَ كَالْبَعِيرِ الَّذِي رُدِّيَ فَهُوَ يُنْزَعُ بِذَنَبِهِ .
Бизга Нуфайлий ривоят қилди, бизга Зуҳайр ривоят қилди, бизга Симок ибн Ҳарб ривоят қилди, Абдурраҳмон ибн Абдуллаҳ ибн Масъуддан, у отасидан ривоят қилди, у деди: Ким ўз қавмига ҳақсиз равишда ёрдам берса, у (қудуққа) йиқилиб, думи билан тортилаётган туяга ўхшайди.
حَدَّثَنَا ابْنُ بَشَّارٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ انْتَهَيْتُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ فِي قُبَّةٍ مِنْ أَدَمٍ فَذَكَرَ نَحْوَهُ .
Бизга ибн Башшор ривоят қилди, бизга Абу Омир ривоят қилди, бизга Суфён ривоят қилди, Симок ибн Ҳарбдан, у Абдурраҳмон ибн Абдуллаҳдан, у отасидан ривоят қилди, у деди: Мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдиларига етиб бордим, у киши теридан (қилинган) чодирда эдилар, сўнг шунга ўхшашини зикр қилди.
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ الدِّمَشْقِيُّ، حَدَّثَنَا الْفِرْيَابِيُّ، حَدَّثَنَا سَلَمَةُ بْنُ بِشْرٍ الدِّمَشْقِيُّ، عَنْ بِنْتِ وَاثِلَةَ بْنِ الأَسْقَعِ، أَنَّهَا سَمِعَتْ أَبَاهَا، يَقُولُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَا الْعَصَبِيَّةُ قَالَ " أَنْ تُعِينَ قَوْمَكَ عَلَى الظُّلْمِ " .
Бизга Маҳмуд ибн Холид Димашқий ривоят қилди, бизга Фирёбий ривоят қилди, бизга Салама ибн Бишр Димашқий ривоят қилди, Восила ибнул-Асқаънинг қизидан ривоят қилишича, у отасини: «Мен: ‹Эй Расулуллаҳ, асабийлик (қавмпарастлик) нима?› дедим, у: ‹Қавмингга зулмда ёрдам беришингдир› деди» деганини эшитди.
حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ سُوَيْدٍ، عَنْ أُسَامَةَ بْنِ زَيْدٍ، أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ الْمُسَيَّبِ، يُحَدِّثُ عَنْ سُرَاقَةَ بْنِ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ الْمُدْلِجِيِّ، قَالَ خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " خَيْرُكُمُ الْمُدَافِعُ عَنْ عَشِيرَتِهِ مَا لَمْ يَأْثَمْ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ أَيُّوبُ بْنُ سُوَيْدٍ ضَعِيفٌ .
Бизга Аҳмад ибн Амр ибнус-Сарҳ ривоят қилди, бизга Айюб ибн Сувайд ривоят қилди, Усома ибн Зайддан, у Саъид ибнул-Мусайябни Суроқа ибн Молик ибн Жуъшум Мудлижийдан ривоят қилганини эшитди, у деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизга хутба қилиб: «Сизларнинг энг яхшингиз — гуноҳ қилмагунча, ўз аширасини (уруғини) ҳимоя қилувчидир» деди. Абу Довуд деди: Айюб ибн Сувайд заифдир.
حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي أَيُّوبَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَكِّيِّ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي لَبِيبَةَ - عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي سُلَيْمَانَ، عَنْ جُبَيْرِ بْنِ مُطْعِمٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَيْسَ مِنَّا مَنْ دَعَا إِلَى عَصَبِيَّةٍ وَلَيْسَ مِنَّا مَنْ قَاتَلَ عَلَى عَصَبِيَّةٍ وَلَيْسَ مِنَّا مَنْ مَاتَ عَلَى عَصَبِيَّةٍ " .
Бизга Ибнус Сарҳ ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, у Саид ибн Абу Айюбдан, у Муҳаммад ибн Абдурраҳмон ал-Маккийдан — яъни Ибн Абу Лабибадан — у Абдуллаҳ ибн Абу Сулаймондан, у Жубайр ибн Мутъимдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Асабийя (қабилачилик)га чақирган киши биздан эмас, асабийя учун жанг қилган киши биздан эмас ва асабийя устида ўлган киши биздан эмас».
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ عَوْفٍ، عَنْ زِيَادِ بْنِ مِخْرَاقٍ، عَنْ أَبِي كِنَانَةَ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " ابْنُ أُخْتِ الْقَوْمِ مِنْهُمْ " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ривоят қилди, бизга Абу Усома ривоят қилди, у Авфдан, у Зиёд ибн Михроқдан, у Абу Кинонадан, у Абу Мусодан ривоят қилди. У айтди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам дедилар: «Бир қавмнинг синглисининг ўғли ҳам ўшалардандир».
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ، حَدَّثَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ حُصَيْنٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي عُقْبَةَ، عَنْ أَبِي عُقْبَةَ، - وَكَانَ مَوْلًى مِنْ أَهْلِ فَارِسَ - قَالَ شَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أُحُدًا فَضَرَبْتُ رَجُلاً مِنَ الْمُشْرِكِينَ فَقُلْتُ خُذْهَا مِنِّي وَأَنَا الْغُلاَمُ الْفَارِسِيُّ فَالْتَفَتَ إِلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " فَهَلاَّ قُلْتَ خُذْهَا مِنِّي وَأَنَا الْغُلاَمُ الأَنْصَارِيُّ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдурраҳим ривоят қилди, бизга Ҳусайн ибн Муҳаммад ривоят қилди, бизга Жарир ибн Ҳозим ривоят қилди, у Муҳаммад ибн Ишоқдан, у Довуд ибн Ҳусайндан, у Абдурраҳмон ибн Абу Уқбадан, у Абу Уқбадан — у форслар аҳлидан бўлган бир мавло эди — ривоят қилди. У айтди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Уҳудда ҳозир бўлдим ва мушриклардан бир кишини уриб: «Буни мендан ол, мен форсий йигитман!» дедим. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам менга ўгирилиб: «Нега ‹Буни мендан ол, мен ансорий йигитман› демадинг?» дедилар.