حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ مَرْوَانَ، وَمَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ الدِّمَشْقِيُّ، - الْمَعْنَى - قَالاَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، - قَالَ مَحْمُودٌ - أَخْبَرَنَا ثَوْرُ بْنُ يَزِيدَ، عَنْ رَجَاءِ بْنِ حَيْوَةَ، عَنْ كَاتِبِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ وَضَّأْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ فَمَسَحَ أَعْلَى الْخُفَّيْنِ وَأَسْفَلَهُمَا . قَالَ أَبُو دَاوُدَ وَبَلَغَنِي أَنَّهُ لَمْ يَسْمَعْ ثَوْرٌ هَذَا الْحَدِيثَ مِنْ رَجَاءٍ .
Бизга Мусо ибн Марвон ва Маҳмуд ибн Холид ад-Димашқий — маъно бир — ривоят қилдилар, улар: Бизга Валидд ривоят қилди дедилар — Маҳмуд айтди: Бизга Савр ибн Язид, Ражо ибн Ҳайвадан, у Муғийра ибн Шуъбанинг котибидан, у Муғийра ибн Шуъбадан хабар берди. У айтди: «Мен Табук ғазотида Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга таҳорат сувини қуйдим, у киши махсийларнинг устига ҳам, остига ҳам маш тортдилар.» Абу Довуд айтди: Менга етишишича, Савр бу ҳадисни Ражодан эшитмаган.