577-ҳадисСаҳиҳул Бухорий · Намоз вақтлари
حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أَبِي أُوَيْسٍ، عَنْ أَخِيهِ، عَنْ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِي حَازِمٍ، أَنَّهُ سَمِعَ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ، يَقُولُ كُنْتُ أَتَسَحَّرُ فِي أَهْلِي ثُمَّ يَكُونُ سُرْعَةٌ بِي أَنْ أُدْرِكَ صَلاَةَ الْفَجْرِ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم.
Исмоил ибн Абу Увайс бизга айтди, укасидан, у Сулаймондан, у Абу Ҳозимдан: У Саҳл ибн Саъдни шундай деганини эшитди: Мен аҳлим (оилам) ичида саҳарлик қилардим, сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бомдод намозини улгуриш учун шошилардим.