حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو، حَدَّثَنَا أَبُو عَمْرٍو السَّدُوسِيُّ الْمَدِينِيُّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ عَمْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ حَبِيبَةَ بِنْتَ سَهْلٍ، كَانَتْ عِنْدَ ثَابِتِ بْنِ قَيْسِ بْنِ شَمَّاسٍ فَضَرَبَهَا فَكَسَرَ بَعْضَهَا فَأَتَتْ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعْدَ الصُّبْحِ فَاشْتَكَتْهُ إِلَيْهِ فَدَعَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ثَابِتًا فَقَالَ " خُذْ بَعْضَ مَالِهَا وَفَارِقْهَا " . فَقَالَ وَيَصْلُحُ ذَلِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " نَعَمْ " . قَالَ فَإِنِّي أَصْدَقْتُهَا حَدِيقَتَيْنِ وَهُمَا بِيَدِهَا فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " خُذْهُمَا فَفَارِقْهَا " . فَفَعَلَ .
Бизга Муҳаммад ибн Маъмар ривоят қилди, бизга Абу Омир Абдулмалик ибн Амр ривоят қилди, бизга Абу Амр ас-Садусий ал-Мадиний Абдуллаҳ ибн Абу Бакр ибн Муҳаммад ибн Амр ибн Ҳазмдан, у Амрадан, у Оишадан ривоят қилдики, Ҳабиба бинт Саҳл Собит ибн Қайс ибн Шаммоснинг ҳузурида (никоҳида) эди. У уни уриб, бирор жойини синдирди. У субҳдан кейин Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ҳузурига келиб, ундан шикоят қилди. Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам Собитни чақириб: «Унинг молининг бир қисмини ол ва ундан ажрал» дедилар. У: ‹Бу жоизми, эй Расулуллаҳ?› деди. У зот: «Ҳа» дедилар. У: ‹Мен унга икки боғ (маҳр) берган эдим, улар унинг қўлида› деди. Шунда Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Ўша иккаласини олиб, ундан ажрал» дедилар. У шундай қилди.